မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္ ဆိုတဲ့အရာေတြကို အဆင္း၊ အသံ စတာေတြက လာလာတိုက္ၾကလို႔ အခံဓာတ္ေတြလို႔ ေခၚပါတယ္။ မိမိတို႔အေနနဲ႔ ရွားရွားပါးပါး လူ႕ဘ၀ေလးရထားတုန္းမွာ အဲဒီအခံဓာတ္ေတြကို သူတို႔ျဖစ္ခ်င္တာေတြခ်ည္း အလိုမလိုက္ဘဲ တဏွာကိုဆန္႔က်င္ၿပီး ပညာနဲ႔ ခိုင္းျဖစ္လိုက္ဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။

ိနိဗၺာန္ဆိုတာ အတိတ္၊ အနာဂတ္၊ ပစၥဳပၸန္ဆိုတဲ့ ကာလသံုးပါးကလြတ္တဲ့ အမွန္တကယ္ရွိတဲ့ ကာလဝိမုတ္တရားပါ။ ဒီနိဗၺာန္ကို ေရာက္ဖို႔ဆိုရင္ တကယ္မဟုတ္တဲ့ ပညတ္ေတြကို ခြါခ်၊ အမွန္တကယ္ရွိတဲ့ ႐ုပ္နာမ္တရားေတြရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ကို အတိတ္လည္း မျပန္၊ အနာဂတ္လည္း မႀကံဘဲ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ ႐ႈၿပီးသိႏိုင္မွသာ ျဖစ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။

ေဝဒနာဆိုတာ စိတ္ျဖစ္တိုင္း လိုက္ျဖစ္ေနတတ္တဲ့ အခ်ိန္တိုင္းရွိတဲ့ တရားပါ။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္တရားေတာ္မွာ ‘ေ၀ဒနာ ပစၥယာ တဏွာ’ လို႔ ေဟာထားပါတယ္။ တဏွာၿငိမ္းရင္ ခႏၶာဇာတ္သိမ္းၿပီမို႔ မိမိတို႔အေနနဲ႔ ဘာေ၀ဒနာေပၚေပၚ လိုက္ခံစားမေနဘဲ ေ၀ဒနာႏုပႆနာရႈၿပီး တဏွာရဲ႕အျမစ္ ေ၀ဒနာကို ခြဲစိတ္ျဖတ္ေတာက္ ပယ္ရွားပစ္တတ္ဖို႔ ေလ့က်င့္ထားရပါမယ္။

'အညာဟိ လာဘူပနိသာ၊ အညာနိဗၺာန ဂါမိနီ'